گوئى كه هر دو قرين يكديگراند ، آنگه تنبيه كرد ايشانرا بر دليلى كه راه نمايد بر صحّت بعث و نشور و گفت : اى « 1 » نمىنگرند و نمىبينند آنچه در پيش ايشان است و در پس ايشان از آسمان و زمين محيط بايشان ؛ و اين هر دو مقدور بقدرت وى است آن كس كه قادر باشد برين ؛ قادر باشد بر بعث و نشور . و گفته‌اند كه : مورد آيت مورد تهديد و وعيد است يعنى آسمان و زمين محيط بايشان است اگر خواهند تا از اكناف و اقطار آن بيرون روند نتوانند ما اگر خواهيم ايشان را به زمين فرو بريم و اگر خواهيم پارهء از آسمان برايشان اندازيم بدرستى كه در اين نظر و تفكّر آيتى و علامتى هست هر بندهء با خدا گريزنده را . [ سوره سبإ ( 34 ) : آيات 10 تا 13 ] وَ لَقَدْ آتَيْنا داوُدَ مِنَّا فَضْلاً يا جِبالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَ الطَّيْرَ وَ أَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ ( 10 ) أَنِ اعْمَلْ سابِغاتٍ وَ قَدِّرْ فِي السَّرْدِ وَ اعْمَلُوا صالِحاً إِنِّي بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 11 ) وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ غُدُوُّها شَهْرٌ وَ رَواحُها شَهْرٌ وَ أَسَلْنا لَهُ عَيْنَ الْقِطْرِ وَ مِنَ الْجِنِّ مَنْ يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَ مَنْ يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنا نُذِقْهُ مِنْ عَذابِ السَّعِيرِ ( 12 ) يَعْمَلُونَ لَهُ ما يَشاءُ مِنْ مَحارِيبَ وَ تَماثِيلَ وَ جِفانٍ كَالْجَوابِ وَ قُدُورٍ راسِياتٍ اعْمَلُوا آلَ داوُدَ شُكْراً وَ قَلِيلٌ مِنْ عِبادِيَ الشَّكُورُ ( 13 ) ما داديم داود را از نزديك خود فضلى كه آن نبوّت است و كتاب زبور و آواز خوش و جواب دادن كوهها ويرا و گفتيم كوهها را كه : با وى تسبيح كنيد و آواز خود بآواز او يكى داريد و چنان كه او ميگويد شما نيز بگوئيد ، و مرغان را نيز گفتيم و امر كرديم به آنچه كوهها را گفتيم ، و گفته‌اند كه : معنى [ أَوِّبِي ] آنست كه با وى برويد و گفته‌اند كه معنى نه آنست كه كوههاى جماد را ندا كرديم معنى آن است كه : ما كوهها را همچنان مسخّر وى كرديم كه بندهء مأمور كه او را بفرمايند و ندا كنند طاعت دارد و فرمان برد ، و روا باشد كه خداى تعالى تسبيح در كوهها آفريده باشد چنان كه

--> ( 1 ) يعنى آيا .